Απάντηση του Εργατικού Αγώνα στην ηγεσία του ΚΚΕ
Με πρόσχημα το τελευταίο άρθρο του Στωικού στην ιστοσελίδα μας, ο στενός πυρήνας της καθοδήγησης του ΚΚΕ δημοσίευσε στον 902.gr ένα χυδαίο κείμενοσε βάρος του Εργατικού Αγώνα που το υπογράφει κάποιος Μιλτιάδης Κόκκινος. Δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται για πραγματικό όνομα ή ψευδώνυμο αλλά δεν είναι αυτό που μας απασχολεί στην παρούσα στιγμή.
Στο εν λόγω «άρθρο» (το οποίο έκρινε σκόπιμο να αναδημοσιεύσει σε αποσπάσματα και ο Ριζοσπάστης) ο ηγετικός πυρήνας του ΚΚΕ, επαναφέρει ένα παλιότερο κείμενο του- απάντηση σε προηγούμενο κείμενο, πάλι, του Στωικού. Τους είχαμε απαντήσει τότε και «το κόψαν λάσπη». Επέλεξαν την σιωπή. Τώρα επανέρχονται ευελπιστώντας ότι εκείνη η απάντησή μας θα έχει ξεχαστεί. Νομίζουν ότι θα πιάσει τόπο αν ξανασερβίρουν την ίδια σούπα ξαναζεσταμένη.
Κι ύστερα έχουν το θράσος να κατηγορούν εμάς ότι είμαστε οπαδοί του γκεμπελίστικου συνθήματος «πες- πες κάτι θα μείνει» το οποίο πήγαν και το κόλλησαν κάτω από την φωτογραφία του Μανιαδάκη, με την οποία στόλισαν το νέο τους δημιούργημα. Φαίνεται πως όταν δεν «το κόβουν λάσπη», ρίχνουν λάσπη.
Στο νέο τους πόνημα επαναφέρουν το ζήτημα των κριτηρίων με τα οποία θα πρέπει να αξιολογηθούν οι πρόσφατες τοπικές εκλογές και οι ευρωεκλογές, προφανώς για να υπονοήσουν ότι τα δικά τους κριτήρια είναι σωστά κι όχι αυτά που χρησιμοποιήσαμε εμείς.Τους θυμίζουμε ότι ο Εργατικός Αγώνας δημοσίευσε τέσσερά κείμενα για την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος. Ένα για τις περιφερειακές, ένα για τις ευρωεκλογές, ένας εκτενές κείμενο που περιλάμβανε και εκτιμήσεις για τις πολιτικές εξελίξεις κι ένα πιο συμπυκνωμένο που φέρει την υπογραφή «Πανελλαδική Γραμματεία του Εργατικού Αγώνα». Σε κανένα από αυτά μας τα κείμενα δεν βρήκαν το κουράγιο να απαντήσουνε. Είχανε περισσότερες από μία ευκαιρίες να ανατρέψουν τα δικά μας κριτήρια για την εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και σιώπησαν. Επιλέγουν να μιλήσουν τώρα, επαναφέροντας ένα δικό τους κείμενο για το θέμα που το έχουμε εντελώς αποδημήσει ουκ ολίγες φορές και με κάθε ευκαιρία. Επομένως δικαιούμαστε να ρωτήσουμε: ποιος επιλέγει την πρακτική «πες- πες κάτι θα μείνει» αν όχι εκείνος που αναμασάει το ίδιο τροπάρι προσποιούμενος πως ούτε είδε, ούτε άκουσε, ούτε διάβασε τίποτα;
Ο ηγετικός πυρήνας του ΚΚΕ αποφεύγει τις επισημάνσεις του Στωικού ότι ο Αλ. Παπαχελάς από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, το 2012, εξυμνούσε την πρώην Γ.Γ. του κόμματος και ο Στ. Ψυχάρης από το ΒΗΜΑ, το 2013, υπογράμμιζε ότι το ΚΚΕ δεν αποτελεί σήμερα κίνδυνο για το σύστημα. Κι ούτε λίγο- ούτε πολύ μας εγκαλεί για ταύτιση με την Χρυσή Αυγή γιατί εκείνη στην ιστοσελίδα της είχε γράψει πως «τα κόμματα της αριστεράς -παρά τις …επαναστατικές φανφάρες που εξαπολύουν από καιρού εις καιρόν- όχι μόνο δεν αποτελούν κίνδυνο για το σύστημα αλλά είναι και όργανά του». Αν πρόσεχαν λίγο περισσότερο οι ιθύνοντες του κόμματος θα διαπίστωναν πως δεν έχουμε έναν ισχυρισμό, ότι το ΚΚΕ δεν απειλεί το σύστημα (αυτόν της Χρυσής Αυγής) αλλά τρεις: Του Παπαχελά που εξυμνεί τη πρώην Γενική Γραμματέα, του Ψυχάρη που βλέπει το ΚΚΕ ως εγγύηση για τη σταθερότητα και της Χρυσής Αυγής. Ποιος θα πρέπει να ψαχτεί γι’ αυτή την ομοφωνία; Ο ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ή η ηγετική ομάδα του κόμματος;
Κι αν πρέπει να συμφωνήσουμε πως οι αθλιότητες της Χρυσής Αυγής δεν είναι δυνατόν να λαμβάνονται υπόψη, ούτε μπορούν να αποτελούν κατηγορία κατά του ΚΚΕ και γενικότερα κατά της Αριστεράς, τι στάση θα πρέπει να κρατήσουμε απέναντι στο γεγονός ότι οι ναυαρχίδες του Τύπου της αστικής τάξης αισθάνονται την ανάγκη να εξυμνήσουν την σημερινή παρουσία του κόμματος και των ηγετών του στην ελληνική κοινωνία;
Είναι προβοκάτσια του αντιπάλου; Ας εξετάσουμε αυτό το ενδεχόμενο μέσα από την ουσία της πολιτικής και της πρακτικής του Κόμματος.
Χρόνια τώρα- κι ακόμη πιο έντονα μέσα στην κρίση- η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει το δρόμο της διάσπασης του κινήματος σε όλα τα επίπεδα και σ’ όλες τις εκφάνσεις του. Πρώτα και κύρια αυτή η διάσπαση εκδηλώνεται μέσα στο εργατικό κίνημα αλλά και το κίνημα της νεολαίας, στα μικρομεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού. Πουθενά, επίσημα, το κόμμα δεν πήγε μαζί με τις μάζες (π.χ κίνημα πλατειών). Ποιον εξυπηρέτησε και ποιον εξυπηρετεί μια τέτοια πρακτική; Τον εργαζόμενο και δοκιμαζόμενο λαό ή τον ταξικό του αντίπαλο;
Στις 21 Δεκέμβρη του 2008, απ’ αφορμή τα γνωστά γεγονότα, η Αλέκα Παπαρήγα διακήρυξε από το βήμα της Βουλής: «Η πραγματική λαϊκή εξέγερση θα έχει αφετηρία τους εργάτες, τους μισθωτούς και τη νεολαία. Η πραγματική λαϊκή εξέγερση δεν πρόκειται να σπάσει ένα τζάμι». Ένα πράγμα θα μπορούσε να σημαίνει μια τέτοια δέσμευση: ή ότι η επανάσταση θα γίνει με την άδεια της αστικής τάξης ή ότι δεν θα γίνει ποτέ. Για ποιον αναλαμβανόταν μια τέτοια δέσμευση; Για την εργατική τάξη ή για τον ταξικό της αντίπαλο;
Τουλάχιστον από το 2011, η ηγεσία του κόμματος υιοθέτησε δημόσια την προπαγάνδα του συστήματος περί ύπαρξης ενός «λόμπι της δραχμής» στο οποίο και αντιτάχθηκε.
Στις 30 Μαΐου του 2011, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1, η Αλέκα Παπαρήγα είχε πει: «η λύση έξω από το ευρώ και δραχμή στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική». Ποιανού τις επιλογές εξυπηρετούσε μια τέτοια δήλωση; Της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού ή του ταξικού τους αντιπάλου;
Στις 7 Ιουνίου του 2011, η Αλέκα Παπαρήγα είχε μιλήσει στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ και είχε τονίσει: «Αυτή η πράξη φεύγω από το ευρώ και γυρνάω στη δραχμή, είναι ένα βήμα πίσω, όταν δεν έχεις αλλάξει όλους τους άλλους παράγοντες που έχουν σχέση με ποια κυβέρνηση έχω, ποια εξουσία υπάρχει, ποια οικονομία. Με αυτή την έννοια απαντάμε σε εκείνους που λένε να γυρίσουμε στη δραχμούλα. Βεβαίως, αυτό βολεύει αυτούς που έχουν τα κεφάλαιά τους έξω να έρθουν να αγοράσουν μπιτ παρά στην Ελλάδα».
Η ηγεσία του ΚΚΕ άλλαξε δια της διολισθήσεως και με το 19ο Συνέδριο επίσημα, την παλιότερη γραμμή του κόμματος περί εξόδου από την Ευρωζώνη και την Ε.Ε., ταυτίζοντας αυτό τον στόχο με την σοσιαλιστική επανάσταση. Ποιον εξυπηρέτησε και ποιον εξυπηρετεί αυτή η πολιτική; Την εργατική τάξη και το λαό ή τον ταξικό αντίπαλο;
Παρόμοια ερωτήματα και ζητήματα γύρω από την πολιτική του ΚΚΕ υπάρχουν πολλά. Οι εργαζόμενοι, τα μέλη και οι φίλοι του κόμματος έχουν ειδικότερες και γενικότερες εμπειρίες ώστε δεν χρειάζεται εμείς να πούμε περισσότερα. Προκύπτει όμως το καίριο ερώτημα. Ποιος έδωσε το δικαίωμα στον αντίπαλο να αναγνωρίζει το όφελος που είχε από αυτή την πολιτική εξυμνώντας κομματικούς ηγέτες και επίσημες κομματικές πρακτικές;
Στο άρθρο του… Μιλτιάδη Κόκκινου, ο ηγετικός πυρήνας του ΚΚΕ εξαπολύει πλήθος ύβρεων κατά του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ. Θα σταθούμε μόνο σε μία εξ αυτών. Διαβάζουμε: «Η αλήθεια είναι ότι ο ‘‘Εργατικός Αγώνας’’ εξελίσσεται σε κέντρο προβοκάτσιας και συκοφάντησης του ΚΚΕ με τακτικές που θα ζήλευε και ο Μανιαδάκης». Θυμίζουμε, επίσης, κάτι που αναφέραμε στην αρχή, ότι το άρθρο στολίζεται με φωτογραφία του Μανιαδάκη. Αφού, λοιπόν, η κομματική ηγεσία θέλει να αξιοποιήσει τον Μανιαδάκη εναντίον μας, καλό είναι να ξέρει και τα ιστορικά δεδομένα. Ο Μανιαδάκης κατάφερε ό,τι κατάφερε σε βάρος του ΚΚΕ γιατί μπόρεσε να φτιάξει ένα πλαστό- ασφαλίτικο ΚΚΕ που εμφανιζόταν ως το μόνο γνήσιο και το μόνο μη ελεγχόμενο από την ασφάλεια. Χρησιμοποίησε τον τίτλο του κόμματος, τον τίτλο του Ριζοσπάστη, τα κομματικά σύμβολα και οργανωμένες κομματικές δυνάμεις στην παρανομία, στις φυλακές και στην εξορία που δεν αποτελούνταν από χαφιέδες. Ταυτόχρονα κατήγγειλε ως πράκτορες τίμιους κομμουνιστές που δεν μπορούσε να τους βάλει στο χέρι. Ο ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, που η ηγεσία του ΚΚΕ θέλει να τον παραλληλίσει με το δημιούργημα του Μανιαδάκη δεν πληροί καμία από τις προϋποθέσεις εκείνου του εγχειρήματος. Οπότε καλύτερα θα ήταν οι σύντροφοι στον Περισσό να ψάξουν αλλού για τους όρους και τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες θα μπορούσε, σήμερα, να στηθεί ένα ανάλογο ιστορικό παράλληλο σαν αυτό του υφυπουργού Ασφαλείας της 4ηςΑυγούστου.
Υ.Γ. Στο άρθρο του… Μ. Κόκκινου η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ αναρωτιέται γιατί το ΒΗΜΑ, την περασμένη Κυριακή, έγραψε ένα ολοσέλιδο ρεπορτάζ για τον ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ, το οποίο συμπύκνωσε στο NEWSIT του Ευαγγελάτου ο Α. Μαραθιάς. Θέλει και ρώτημα σύντροφοι; Για τον ίδιο λόγο που και σεις, προφασιζόμενοι το άρθρο του Στωικού, γράψατε αυτό το εμετικό κείμενο εναντίον μας. Εξαιτίας της δημοσίευσης στην ιστοσελίδας μας τηςανακοίνωσης της Πανελλαδικής Γραμματείας του Εργατικού Αγώνα. Θα συνεχίσετε την ίδια τακτική και στο μέλλον;
