Σήμερα θα πούμε μια πολύ μικρή ιστορία για κάποια Ελληνική οικογένεια που προσπαθεί να κάνει τα κουμάντα της, μέσα στην οικονομική κρίση που ζούμε.
Σε αυτή λοιπόν την οικογένεια, ο πατέρας είχε τον πρώτο λόγο -κυρίως- για τα οικονομικά. Η οικογένεια ζούσε την κάθε ημέρα της με πολύ μεγάλες δυσκολίες και στερήσεις. Ο πατέρας είχε τον τρόπο του, και δυσκολευόταν ελάχιστα. Περισσότερο τον ενοχλούσε που τον σκότιζαν κάθε τόσο τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, για τον τρόπο που ζούσαν.
Επειδή οι διαμαρτυρίες είχαν αυξητική τάση, ο πατέρας για να κατευνάσει όσο μπορούσε τις διαμαρτυρίες, μια μέρα τους είπε το εξής : «Ξέρω ότι έχουμε περάσει όλοι δυσκολίες, ξέρω επίσης ότι, παρά τις διαμαρτυρίες σας, κάνατε αρκετή υπομονή και μπράβο σας. Επειδή λοιπόν σας αγαπώ και κάθε μέρα φροντίζω για εσάς, θα σας κάνω ένα δώρο. Σε λίγο καιρό, αν φυσικά όλα πάνε καλά με τη δουλειά μου και εσείς με αφήσετε ήσυχο να κάνω αυτά που πιστεύω. Θα πάμε ένα ωραίο ταξίδι να ξεσκάσετε λιγάκι! Θα μας στοιχήσει 3.000 ευρώ, αλλά… χαλάλι σας!»
Τα μέλη της οικογένειας μια και δεν είχαν κάποια άλλη σοβαρή επιλογή, εύκολα ή δύσκολα, είπαν μέσα τους να κάνουν υπομονή. Πλησίαζε ο καιρός για το ταξίδι και το κάθε μέλος έκανε τα σχέδιά του. Μπορεί να μην έλυνε τα διάφορα προβλήματα, αλλά όπως και να το κάνουμε, ταξιδάκι είναι αυτό, κάπως θα πρέπει να το αξιοποιήσεις.
Λίγες μέρες πριν φύγουν, ο πατέρας τους είπε και κάτι άλλο : «Μπορεί τα οικονομικά μας να έχουν βελτιωθεί, οι δυσκολίες που υπάρχουν ακόμα είναι πολλές . Για να μη ξεμείνουμε λοιπόν από χρήματα και δεν έχουμε να πάρουμε γάλα, ψωμί κλπ, θα πάρουμε ένα μικρό -για την ώρα- δάνειο από την Τράπεζα, στο ύψος των χρημάτων του ταξιδιού που θα πάμε».
Κάποια από τα μέλη της οικογένειας, έβαλαν το ταξίδι που θα πήγαιναν πάνω από αυτό που άκουσαν, και βασικά, αδιαφόρησαν μέσα στη χαρά τους.
Κάποια άλλα, έμειναν με την απορία «Αν είναι να πάρουμε πάλι δάνειο και να πληρώσουμε και τόκους, γιατί να πάμε το ταξίδι;».
Το ταξίδι θα το πάνε έτσι κι’ αλλιώς, ο πατέρας είχε και έχει εγκλωβιστεί από αυτά που έταζε τόσο καιρό. Το θέμα είναι ότι η νοοτροπία του πατέρα δεν έχει αλλάξει, και η οικογένεια θα βρει επιπλέον έξοδα μπροστά της. Κάποιες συνήθειες δεν κόβονται εύκολα.
Υπάρχουν πολλά ανέκδοτα που θα μπορούσαν να ταιριάξουν στην περίπτωση αυτή, ένα από αυτά μιλάει για ένα μπουρδέλο που δεν είχε αρκετή πελατεία. Όσο και να άλλαζαν τα έπιπλα, τα χαλιά, να το έβαφαν κλπ, η κατάσταση δεν άλλαζε. Για να λυθεί το πρόβλημα έπρεπε να αλλαχτούν οι εκδιδόμενες.
Εμείς πάντως σε αυτή τη χώρα, κρατάμε τις ίδιες εδώ και χρόνια.
Τώρα, ή έχουμε μεγάλη ανωμαλία ή τελείωσαν οι “εκδιδόμενες”…
http://outelogos.wordpress.com/
