Χαλυβουργική και Χαλυβουργία Ελλάδος μπαίνουν στη μακριά λίστα της αποβιομηχάνισης της χώρας. Τα δύο τελευταία εργοστάσια που κλείνουν αντιπροσωπεύουν πάνω από το μισό δυναμικό της χαλυβουργίας στη χώρα μας. Κατάφεραν λοιπόν το αδύνατο: κατέστρεψαν έναν κλάδο. Εδώ και ενάμιση χρόνο μόνο υποσχέσεις για το ενεργειακό πρόβλημα. Στην πραγματικότητα εκείνο που τους ενδιέφερε είναι να αγοράζουν χρόνο κοροϊδεύοντας.
Τώρα με τα λουκέτα και τους ανέργους θα βάλουν μπροστά άλλο παραμύθι. Θα δώσουν λέει τη διακοψιμότητα. Τρίχες. Το μέτρο έχει ήδη απορριφθεί από την Κομισιόν και δε θα σταθεί στην ΕΕ. Χώρια που μέχρι να ξεκινήσει να εφαρμόζεται και να φτιαχτούν οι συμβάσεις από τον ΑΔΜΗΕ, ζήσε Μάη μου κυριολεκτικά. Και όταν θα καταπέσει στα ευρωπαϊκά όργανα εξαιτίας κάποιας προσφυγής, απλά δε θα βρίσκονται στην εξουσία για να φάνε το ρεζιλίκι.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Το success story που θα τους χαρακτηρίσει είναι ότι κατάφεραν με το νόμο της αδράνειας που επέβαλαν να καταστρέψουν τον παραγωγικό ιστό της χώρας. Μπράβο τους…
