Πριν από δυο χρόνια, με βάση τις επισημάνσεις και τη διαρκή εποπτεία του χώρου των ορυχείων της Πτολεμαϊδας από τονΝίκο Στεφανή*, λέγαμε ότι η φύση είναι ο καλύτερος χωροτάκτης , που έπρεπε να «εισακούγεται» από αυτούς που επεμβαίνουν στις επιφάνειές της…
Τώρα, μια άλλη υπόθεση κακοδιαχείρισης του ίδιου χώρου ξεσπά , που έχει τη μορφή κατολισθήσεων στα εκ πρώτης (και εκ δευτέρας κλπ) όψεως απεχθή ορυχεία της συγκεκριμένης περιοχής. Οι κατολισθήσεις στα ορυχεία της Μαυροπηγής , που κοινοποιεί με τις φωτογραφίες του ο Στεφανής, υπονοούν ότι κάποιες επεμβάσεις δεν ήταν συμβατές με τις ισορροπίες που πρέπει να τηρούν τα αδρανή υλικά, έτσι ώστε να περιμένουν «στη θέση τους» την αξιοποίησή τους….
Το θέμα πέρασε «ντούκου» από τα ΜΜΕ, όμως απέμειναν οι φωτογραφίες που δείχνουν το σκούρο και απωθητικο «λιγνιτοπίο» της Μαυροπηγής – το τόσο ταιριαχτό με τη φαντασίωση μιας μεταμοντέρνας κόλασης. Τοπίο που ενδεχομένως θα μπορούσε να εμπνεύσει ένα ζωγράφο όπως ο Τσόκλης, που προ ετών δήλωνε εραστής διαφόρων αλλόκοτων θεαμάτων, όπως λχ. αυτών που παράγονται στις πυρκαγιές ….
*Τεχνικός της ΔΕΗ, συνταξιοδοτημένος πλέον αλλά όχι και παροπλισμένος….