Μπουρλότο στα δάση και τις δημόσιες δασικές εκτάσεις επιχειρεί να βάλει η κυβέρνηση με ένα νέο νομοσχέδιο με τίτλο «Δασικά οικοσυστήματα: Ορισμοί, μέτρα προστασίας, ανάπτυξης και διαχείρισης», το οποίο έθεσε από χτες και για μόλις …οκτώ μέρες σε δημόσια διαβούλευση το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ)!
Στόχος βέβαια της κυβέρνησης των μνημονίων και της αντιλαϊκής επιδρομής δεν είναι άλλος παρά μια ακόμη- κραυγαλέα αντισυνταγματική μάλιστα - «μεταρρύθμιση» που θα εντείνει την αλλαγή χρήσης και την εμπορευματοποίηση των δασών και γενικότερα των δημόσιων δασικών εκτάσεων και θα διευκολύνει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, προκειμένου να γίνουν οι περιβόητες ιδιωτικές επενδύσεις, σε βάρος του περιβάλλοντος γενικότερα, των προστατευόμενων φυσικών οικοσυστημάτων και κατ’ επέκταση της ποιότητας ζωής του λαού. Δεν λείπουν βέβαια και αρκετές διατάξεις που, στο όνομα της …επίλυσης αντιθέσεων της υπάρχουσας δασικής νομοθεσίας, βολεύουν διάφορα μικροσυμφέροντα και διεκδικήσεις δημόσιων δασών διαιωνίζοντας την πολιτική αλητεία των πελατειακών σχέσεων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι με μια σειρά από διατάξεις οι δασικές εκτάσεις που αλλάζουν χρήση, μετά από πυρκαγιά, δεν θα κηρύσσονται πλέον υποχρεωτικά ως αναδασωτέες! Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση όχι μόνο δικαιώνει, αλλά οπλίζει το χέρι των διαφόρων εμπρηστών, καταπατητών και οικοπεδοφάγων, που κάθε καλοκαίρι μετατρέπουν τη χώρα σε «κρανίου τόπο». Παράλληλα με άλλες διατάξεις επέρχεται κατάργηση όλων των προστατευτικών διατάξεων της δασικής νομοθεσίας για τα περίπου 19 εκατομμύρια στρέμματα των δημοσίων χορτολιβαδικών εκτάσεων, όπου προφανώς αναμένεται, μετά την ψήφιση του νόμου, να σημειωθεί ένα όργιο παραχωρήσεων, ιδιωτικοποιήσεων και τσιμεντοποίησης…
Το σχέδιο νόμου αν και τυπικά υιοθετεί τον συνταγματικό ορισμό του δάσους, εντάσσοντας σε αυτόν αστικά και περαστικά πάρκα και άλση, καθώς και βαλτώδεις περιοχές, στη συνέχεια, με μια σειρά από άλλες διατάξεις, προβλέπει την οικονομική εκμετάλλευση προστατευόμενων περιοχών, ενώ παράλληλα δίνει τη δυνατότητα για αλλαγή χρήσης του δάσους, προσδιορίζοντας τους όρους και τις προϋποθέσεις για το σκοπό. Κι όλη αυτή η καταστροφή επέρχεται υποτίθεται με γνώμονα την εξυπηρέτηση αναγκών του δημοσίου συμφέροντος. Δηλαδή η επέλαση κατά των δημοσίων δασών και η παράδοσή τους στην κερδοσκοπική εκμετάλλευση ιδιωτικών συμφερόντων και πριν από όλους στο μεγάλο κεφάλαιο, βαφτίζεται ως ... «δημόσιο συμφέρον»!
Προς την κατεύθυνση αυτή παρατίθεται ένα πλήθος αντιδασικών διατάξεων, που είναι αδύνατο να τις καταγράψει κανείς στον περιορισμένο χώρο ενός άρθρου. Θα σταθούμε, επομένως σε ορισμένες από αυτές, έχοντας την αίσθηση ότι ίσως χρειαστεί να επανέλθουμε. Ειδικότερα:
- Προβλέπει την ανέγερση τουριστικών χωριών μέσα σε δημόσια και ιδιωτικά δάση, ακόμα και μέσα σε προστατευμένες περιοχές.
- Πολλαπλασιάζει τις δραστηριότητες που επιτρέπονται σε δασικές εκτάσεις, προσθέτοντας βιοτεχνίες γεωργικών προϊόντων, τυροκομεία, σφαγεία, μονάδες υδατοκαλλιέργειας, εγκαταστάσεις διαχείρισης λυμάτων, απορριμμάτων, μπάζων μέχρι και υδατοδρόμια ή ακόμα και σκαπτικές εργασίες για την ανεύρεση θησαυρού κ.ά.
- Στις επιτρεπόμενες παρεμβάσεις σε δάση και δασικές εκτάσεις περιλαμβάνονται αθλητικές εγκαταστάσεις, εκπαιδευτήρια, νοσοκομεία, μοναστήρια, φυλακές και κέντρα υποδοχής μεταναστών! Επίσης περιλαμβάνονται διάνοιξη δρόμων, κατασκευή αγωγών υδρογονανθράκων, εγκατάσταση βιομηχανικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας ξύλου ή εμφιάλωσης νερού, λατομεία, αεροδρόμια, φράγματα ή τεχνητές λίμνες. Όλα επιτρέπεται να αδειοδοτηθούν, μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις, για λογαριασμό είτε του Δημοσίου είτε και ιδιωτών…
- Καθορίζεται νέος τρόπος υπολογισμού της αξίας του δάσους με βάση τις παραγωγικές και λοιπές λειτουργίες του. Το δάσος, λοιπόν, χάνει επομένως την οποιαδήποτε αξία του ως φυσικό κοινωνικό αγαθό, που έχει καθοριστική σημασία για τη ζωή του ανθρώπου και καθίσταται ένα απλό εμπόρευμα!
- Παρατείνεται για δύο χρόνια η λειτουργία αυθαίρετων κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, χιονοδρομικών κέντρων και παρατείνεται η λειτουργία λατομείων χωρίς άδεια.
- Όσον αφορά στην εγκατάσταση ορυχείων, το σχέδιο νόμου προβλέπει πως το αντάλλαγμα για τη χρήση του δάσους για εξορυκτική δραστηριότητα, θα καταβάλλεται μόνο για την επιφανειακή επέμβαση και όχι για υπόγεια εξόρυξη, χαρίζοντας τεράστια κέρδη στις εξορυκτικές επιχειρήσεις, όπως αυτή της «Ελληνικός Χρυσός» στη Χαλκιδική.
- Με απόφαση υπουργού Περιβάλλοντος, δίνεται η δυνατότητα παραχώρησης σε ιδιώτες κτιρίων του Δημοσίου που βρίσκονται σε δάση και δεν χρησιμοποιούνται, όπως Δασικά κτίρια, Δασοφυλακεία, Πυροφυλάκεια, Αποθήκες και άλλα.
- Καταργούνται ή περιθωριοποιούνται μια σειρά από δασικές υπηρεσίες, προκειμένου να διευκολυνθεί ο αποχαρακτηρισμός δασικών εκτάσεων. Ειδικότερα καταργείται η Δευτεροβάθμια επιτροπή επίλυσης δασικών αμφισβητήσεων, ώστε να επισπευστεί, σύμφωνα με εκτιμήσεις που περιλαμβάνονται στην εισηγητική έκθεση του νομοσχεδίου, κατά 5 ή και 10 χρόνια ο χαρακτηρισμός μιας έκτασης ως δασικής ή μη δασικής, ενώ οι πράξεις χαρακτηρισμού δεν θα δημοσιεύονται πια στον Τύπο, αλλά μονάχα ηλεκτρονικά στη σελίδα του ΥΠΕΚΑ, προκειμένου υπάρχει, για ευνόητους λόγους, η όσο το δυνατόν λιγότερη δημοσιότητα.
- Παρέχεται η δυνατότητα στους οικοδομικούς συνεταιρισμούς που κατέχουν δασική έκταση να ανταλλάξουν τις εκτάσεις δασικού χαρακτήρα με δομήσιμες εκτάσεις μέσω της Τράπεζας Γης, ένα πολεοδομικό «εργαλείο» που σκοπεύει να καθιερώσει η κυβέρνηση, προκειμένου να αυξήσει την εμπορευματοποίηση της γης.
- Για καθαρά εισπρακτικούς λόγους, αυστηροποιούνται οι ποινές για τις δασικές παραβάσεις, ενώ απλουστεύεται η διαδικασία κατεδάφισης για τις περιπτώσεις αυθαιρέτων σε δάση, αλλά μόνο για αυτά που ανεγέρθηκαν μετά το 2007 σε αναδασωτέες περιοχές.
«Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν κάνουμε κάποια μεγάλη τομή, αλλά νοικοκυρεύουμε το κράτος, επιλύοντας χρόνια προβλήματα των ανθρώπων της υπαίθρου. Αίρουμε εμπόδια και προστατεύουμε τα δάση. Προχωρούμε προσεκτικά, αλλά σταθερά, σε αυτά που η κοινωνία έχει ανάγκη. Με γνώμονα πάντα την αειφορία: την προστασία του περιβάλλοντος, την αναπτυξιακή πορεία της χώρας, την κοινωνική συνοχή».
Αυτό δήλωσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ανακοινώνοντας το νομοσχέδιο ο υπουργός αναπληρωτής ΥΠΕΚΑ Σταύρος Καλαφάτης, εμπαίζοντας καταφανέστατα το λαό. Αν ήθελε να προστατεύσει η κυβέρνηση τα δάση και μάλιστα με γνώμονα την αειφορία, θα καταργούσε όλους τους αντιδασικούς νόμους, αντί να τους εμπλουτίζει με εμπρηστικές ρυθμίσεις σαν αυτές που προβλέπει το νομοσχέδιο. Επίσης, θα φρόντιζε να επισπεύσει τη σύνταξη του Δασολογίου και των Δασικών Χαρτών με αδιάβλητο τρόπο και όχι με αυτόν που γίνεται στο πλαίσιο του Εθνικού Κτηματολογίου και οδηγεί σε πλήθος αποχαρακτηρισμών. Τέλος θα ενίσχυε τις δασικές υπηρεσίες και τις υπηρεσίες δασοπυρόσβεσης που και οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η σημερινή σκόπιμα φρόντισαν να απογυμνώσουν από υλικά μέσα και ανθρώπινο δυναμικό. Θα φρόντιζε, τουλάχιστον, να υλοποιήσει τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο αντίστοιχο πόρισμα Επιτροπής της Βουλής, που συντάχτηκε πριν από 20 περίπου χρόνια και βρίσκεται από τότε στα αζήτητα…
http://ergatikosagwnas.gr