Δημήτρης Τσίτος
(Συγγραφέας – Σύμβουλος Διαπραγματεύσεων)
(Συγγραφέας – Σύμβουλος Διαπραγματεύσεων)
Τα δημοσιεύματα στον διεθνή τύπο κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά είναι για τα όσα, πολύ σύντομα, είναι ενδεχόμενο να συμβούν στην Ελλάδα. Το ότι δεν υπάρχουν αποθεματικά για την κάλυψη αναγκών μετά την 15η Νοεμβρίου αποτελεί, σαν γεγονός πλέον, έναν εφιάλτη τον οποίο φαίνεται ότι δεν έχει συνειδητοποιήσει ο λαός. Απλά, κάποια στιγμή οι μισθοί και οι συντάξεις δεν πρόκειται να πληρωθούν και η χώρα θα καταρρεύσει ενώ θα επικρατήσει απόλυτο χάος.
Οι πολυλογίες και η ανικανότητα του πολιτικού συστήματος επιμηκύνουν το μαρτύριο του λαού καθιστώντας τελικά απαθή θεατή των όσων συμβαίνουν τον λαό με ελάχιστες αντιδράσεις, άτονες και χωρίς ιδιαίτερη σπουδαιότητα, που εξυπηρετούν τις πολιτικές σκοπιμότητες – χωρίς ουσία – των διαφόρων κομμάτων.
Οι πολιτικοί και πάλι δεν λένε την αλήθεια, ενώ με διάφορα τερτίπια και καμώματα πονηρού ανατολίτη προσπαθούν να δημιουργήσουν συνθήκες για να μπορέσουν να τις εκμεταλλευτούν ώστε να κερδίσουν πολιτικό (ψήφους) έδαφος.
Τα σκάνδαλα, μέχρις ενός σημείου εξυπηρετούν το πρόβλημα εκτόνωσης της οργής του κόσμου, κατά περίπτωση και επιλεκτικά αναδεικνύονται για να λειτουργήσουν σαν εντυπωσιακά πυροτεχνήματα δίχως να υπάρχει συνέπεια και συνέχεια στην επίλυσή τους.
Η διαφθορά, ο συμβιβασμός με τα ασυμβίβαστα και η συνδιαλλαγή συνεχίζονται και προκαλούν με ελεεινό τρόπο αυτούς που θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν, ενώ το σύστημα μετέρχεται διωκτικές τακτικές που θυμίζουν περιπτώσεις απολυταρχικών καθεστώτων. Παράδειγμα, τα μέτρα ασφαλείας για την προστασία των επισήμων προσώπων στις παρελάσεις οι οποίοι ως τιμώμενα πρόσωπα και εκπρόσωποι του κράτους δεν θα έπρεπε να έχουν ανάγκη από καμία προστασία αλλά να απολαμβάνουν ελεύθερα το σεβασμό του λαού! Σε λίγο καιρό θα χρειαζόμαστε «πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων και καλής διαγωγής» προκειμένου να πλησιάζουμε σε 300 μέτρα τους επισήμους στις εθνικές επαιτείες (ναι, επαιτείες!).
Επιπρόσθετα το τρισάθλιο σύστημα προστασίας της διαφθοράς και της διαπλοκής εξαπολύει τρομοκρατικές μεθόδους για όσους τολμήσουν να ασχοληθούν με θέματα που θίγουν το κατεστημένο. Είναι γνωστό το τι συνέβη με τους δημοσιογράφους που θέλησαν να ασκήσουν κριτική – καλώς ή κακώς - για τους διεφθαρμένους και εχθρούς του λαού φοροφυγάδες. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο «δεν μπορείτε να μιλάτε για όσα μας εκθέτουν και μας θίγουν». Φυσικά, αυτή η στάση προκάλεσε ειρωνικά και δηλητηριώδη σχόλια από ΜΜΕ στο εξωτερικό και δίνει τη δυνατότητα να αξιολογηθεί η στάση του συστήματος σχετικά με τις διαθέσεις του για την διευθέτηση του δικαιώματος κάποιων – ως «θεσμοθετημένο» πλέον – να εγκληματούν σε βάρος αυτών που δεν έχουν τη δυνατότητα να παραβαίνουν τους νόμους. Και είναι αξιοσημείωτο ότι η δικαιοσύνη, ενεργώντας με σώφρονα τρόπο, αθώωσε τους … κακούργους. Τι θα συνέβαινε άραγε με το κύρος της αν τους καταδίκαζε;
Ο κοινωνικός ιστός της χώρας διερράγη εδώ και πολύν καιρό και η δυστυχία έχει επέλθει σε μεγάλος μέρος του πληθυσμού, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει ακόμη «λίπος» από το οποίο το σύστημα αντλεί πόρους χωρίς όμως να αγγίζει τις πηγές απ’ όπου θα μπορούσαν να λυθούν πολλά προβλήματα.
Οι δημοσκοπήσεις, όσο κι αν αποτελούν ενδείξεις, είναι ένα γεγονός που δεν πρέπει να παραγνωρίζεται. Το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φέρεται να προηγείται εντυπωσιακά και η ΝΔ να σύρεται στη δεύτερη θέση με την Χρυσή Αυγή να ακολουθεί με εξαιρετικά θεαματική αύξηση και ακόμη μεγαλύτερη προοπτική αύξηση, ενώ το ΠΑΣΟΚ αποτελεί σκιάς της σκιάς του και με ένα ΚΚΕ σχεδόν παράλυτο, αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση χαοτική. Ταυτόχρονα έρχονται μηνύματα για δημιουργία νέων κομμάτων τα οποία ευαγγελίζονται να σώσουν την Ελλάδα, επειδή αυτοί που θα τα αποτελέσουν θέλουν να ταΐσουν το εγώ τους, προκαλούν γέλια. Οι ίδιοι πονηροί του παρελθόντος σε καινούργια «κόλπα».
Τα μέτρα που καλούμαστε να υποστούμε είναι προφανώς αναγκαία όσο κι αν είναι δυσβάστακτα και απάνθρωπα. Ήρθε η ώρα να πληρώσουμε ακριβά τις εποχές της ευδαιμονίας και της σπατάλης. Ο Ελληνικός λαός δεν είπε το «όχι» στο πολιτικό σύστημα την ώρα που έπρεπε. Δεν είπε το «όχι» στον ίδιο του τον εαυτό όταν τον διέφθειραν οι πολιτικοί πετώντας του ένα κομμάτι ψωμί για να κερδίσουν οι ίδιοι αμύθητα πλούτη και δύναμη. Τους καμάρωνε και τους χειροκροτούσε. Τώρα, όταν κάποιος μπαίνει στη φυλακή ο λαός εισπράττει κάποια ικανοποίηση. Θαρρείς και δεν τα ήξεραν ή δεν τα υποψιάζονταν. Ο έλληνας πολιτικός εκ προοιμίου θεωρείται ύποπτος για πολλά και δημιουργεί (ο καθένας ξεχωριστά και όλοι τους μαζί) ένα σύστημα που τον υποστηρίζει με θεσμούς και νόμους.
Επιπρόσθετα οι παροπλισμένοι κακουργήσαντες πολιτικοί του παρελθόντες έχουν το θράσος και την αναίδεια να εμφανίζονται «αμπελοφιλοσοφούντες» και να αναλύουν καταστάσεις και να κάνουν κριτικές – εμμέσως εισηγούμενοι τα «άπρακτα» - χωρίς να συνειδητοποιούν το γεγονός ότι τους καλούν επειδή είναι γραφικοί.
Η χώρα είναι πλέον μέσα στο μάτι του τυφώνα. Η χρεωκοπία σε λίγο θα αποτελεί επίσημο γεγονός. Όμως τη χρεωκοπία και την κατάρρευση του κράτους δεν θα πρέπει να τη χρεώσουμε στους ξένους. Αυτοί την ήθελαν την Ελλάδα παραγωγική για να την αρμέγουν. Να πουλούν τα όπλα τους – έστω μειώνοντας τα κέρδη τους επειδή θα έπρεπε να δίνουν «μίζες». Θα ήθελαν την Ελλάδα για να κάνουν επενδύσεις με λεόντειες συμφωνίες. Θα ήθελαν την Ελλάδα ως τόπο αναψυχής και όχι να φοβούνται να την επισκέπτονται ως τόπο απρόβλεπτων γεγονότων και καταστάσεων. Θα ήθελαν ικανούς υποτακτικούς και προβλέψιμους. Θα ήθελαν επαγγελματίες πολιτικούς και όχι μαθητευόμενους και ανεπίδεκτους μαθήσεως μάγους που καταστρέφουν εαυτούς και αλλήλους.
Δεν μιλούμε πλέον για επερχόμενη καταστροφή. Η καταστροφή έγινε, ολοκληρώνεται και σε σύντομο χρονικό διάστημα θα την υποστούμε. Το θέμα και το ερώτημα είναι τι θα ακολουθήσει την καταστροφή. Θα αποδοθεί δικαιοσύνη για να μπορέσει να στηθεί μια νέα κοινωνία; Θα μπορέσει ο ελληνικός λαός να πει ένα «όχι» - με οποιοδήποτε τρόπο - στους δόλιους και τους διεφθαρμένους;
