Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012

Ελλάδα δεν πουλάω

http://www.protagon.gr

της Νίνας-Μαρίας Πασχαλίδου


 Ότι πωλείται η χώρα μας το ακούμε εδώ και πολύ καιρό. Πώληση ή μακροπρόθεσμη μίσθωση, leasing στα ξένα. Να ‘ρθουν οι ξένοι να κάνουν επενδύσεις, να ‘βρει ο κοσμάκης δουλειά σε χαρέμια στο Ελληνικό, σε Λούνα Παρκ στον Όλυμπο, σε γκολφ (το εθνικό μας σπορ!) στο Τατόι, σε τούρκικες μαρίνες επάνω σε βραχονησίδες. Πάει και η προξενική κατοικία στο Λονδίνο. Με αυτά τα χρήματα θα κλείσει η μαύρη τρύπα του χρέους. Και εγώ που ονειρευόμουν εκείνο το πράσινο παρκάκι μέσα στο τσιμέντο, να λέω ευχαριστώ που ακόμη μπορώ και σκαρφαλώνω ως Ελληνίδα επάνω στον βράχο της Ακρόπολης για να μοιρολογώ τα κόκαλα των αείμνηστων προγόνων μου_ τόσο τους καμάρωσα που ξέχασα ποια είμαι. «Και εγώ στην άθλιαν κατάστασιν μου, λέω στους υποψήφιους αγοραστές. «Αδερφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοξυραίγοι μου». Μα ποιος με ακούει εμένα;


Τα είπε άλλωστε και ο αείμνηστος Μακρυγιάννης.

«Τότε, εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις μέσα πληγές όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι: «Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη». Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός. Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο».