 |
| Фωτογραφία: EPA |
Οι συμμετέχονται στη Διάσκεψη- εκπρόσωποι διαφόρων ομάδων της συριακής αντιπολίτευσης τάχθηκαν υπέρ της μη βίαιας αντίστασης ως στρατηγικής επίτευξης του στόχου τους. Η ουσία δε του στόχου τους συνίσταται στην οικοδόμηση δημοκρατικού κράτους του δικαίου μετά την ανατροπή του κυβερνώντος καθεστώτος με όλους τους εκπροσώπους του. Ταυτόχρονα αναγνώρισαν ότι ο εξοπλισμός των δυνάμεων της αντίστασης συνιστά απειλή τόσο για την ίδια την επανάσταση, όσο και για την κοινωνία. Κάλεσαν τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό της αντιπολίτευσης να ακολουθήσει την εκφρασμένη γραμμή.
Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός με τη σειρά του, ανακοίνωσε την μετατόπιση του Σταθμού Διοίκησής του από την Τουρκία στη Συρία - στις περιοχές που ελέγχει – με σκοπό την συνένωση των αντικυβερνητικών ομάδων, ο αριθμός των οποίων ανέρχεται, τουλάχιστον σε 30. Μα, αυτό είναι καθαρή ουτοπία,- θεωρεί ο εμπειρογνώμονας του ρωσικού Ινστιτούτου Στρατηγικής αξιολόγησης και Ανάλυσης Σεργκέι Ντεμιντένκο.
- Δεν βλέπω απολύτως καμία προοπτική για τη συνένωση της αντιπολίτευσης. Οι ισλαμιστικές οργανώσεις δεν είναι ικανές να συνενωθούν σε κάποια λιγο-πολύ οργανωμένη δομή λόγω του χαρακτήρα αυτών των κινημάτων. Συσπειρώνονται, κατά κανόνα, γύρω από κάποιο ένα ηγέτη και ούτε καν σκέφτονται να ενωθούν με άλλες ομάδες. Θεωρούν ότι μόνο αυτοί είναι οι γνήσιοι αγωνιστές για την πίστη. Παρακολουθούμε τέτοια διαδικασία επίσης και στο Ιράκ και την Αλγερία. Εκτός απ’ αυτό, θα πρέπει επίσης να έχουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι ορισμένες οργανώσεις είναι προσανατολισμένες σε συγκεκριμένους χορηγούς. Άλλοι τροφοδοτούνται από τη Σαουδική Αραβία και άλλοι - από το Κατάρ. Κάποιες ομάδες έχουν ιδρυθεί πάνω στη συριακή κοινωνική βάση και βλέπουν αυτούς, που έχουν έρθει από το εξωτερικό, ως εισβολείς και κατακτητές, κανονίζοντας μεταξύ τους τους λογαρισμούς τους.
Η αντιπολίτευση στη Συρία είναι διασπασμένη. Μάλιστα, οι μεταξύ τους ιδεολογικές, θρησκευτικές και εθνοτικές διαφορές είναι υπερβολικά μεγάλες. Η αντιπολίτευση χρειάζεται έναν δυνατό ηγέτη, που σήμερα απλώς δεν υπάρχει. Έτσι, λοιπόν, είναι πρόωρα να γίνεται λόγος για το σχηματισμό ενιαίας κυβέρνησης της αντιπολίτευσης, που θα μπορούσε να αναγνωριστεί από τη Δύση.
