Τρίτη 19 Ιουνίου 2012




  1. Έλαβα και αναρτώ:
    Αν Δημήτρη τόσο εσύ που θα πήγαινες για μπάνιο την Κυριακή (όπως είχες δηλώσει ότι θα κάνεις) όσο και κάμποσοι άλλοι που έκαναν το ίδιο ψήφιζαν Σύριζα, τότε θα χαλάγαμε τα σχέδια της δεξιάς του πτέρυγας και θα τον αναγκάζαμε, όλοι μαζί, να κυβερνήσει.
    Τι άλλο να σου πω; Ότι συμφωνώ στα περισσότερα σημεία με την κριτική σου; Συμφωνώ, και λοιπόν; Πάλεψα γι' αυτόν όμως γιατί ο Σύριζα με το πρόγραμμά του είναι ότι “αριστερότερο” μπορεί να δεχτεί σήμερα το μεγαλύτερο μέρος την ελληνικής κοινωνίας κι είναι μια κάποια ρήξη στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.
    Τελικά, αν κι απογοητεύτηκα, λέω καλύτερα που δεν βγήκε πρώτο κόμμα. Γιατί όχι μόνον ο Σύριζα, αλλά κι όλη η αντιμνημονιακή παράταξη, συμπεριλαμβανομένου κι εσού του ιδίου, είναι εντελώς ανώριμη. Η απύθμενη αυτή ανωριμότητα των αντιμνημονιακών δυνάμεων είναι που κράτησε ζωντανή και νικηφόρα τη δεξιά, ακόμα και μετά την κόλαση του μνημονίου. Φαντάζεσαι τον Σύριζα κυβέρνηση, μ' όλα αυτά τα προβλήματα στο εσωτερικό του, με τη λυσσαλέα αντίδραση του κατεστημένου και με όλη την άλλη αριστερά, πρωτοστατούν τος του ΚΚΕ να τον πολεμά απ' τ΄ "αριστερά"; Θα καταλήγαμε στη Χιλή του Αλιέντε με τις διαδηλώσεις της δεξιάς κατσαρόλας και τις επιδοτούμενες από την CIA απεργίες. Η συνέχεια είναι σ' όλους μας γνωστή.
    Ελπίζω να ζήσουμε ένα καυτό καλοκαίρι, μ' όλους μας πάλι στους δρόμους γιατί οι αυθόρμητες λαϊκές κινητοποιήσεις είναι πιο προωθημένες των κομματικών θέσεων κι εξαναγκάζουν τα κόμματα σε πιο ριζοσπαστικές θέσεις. Μέσα απ' αυτούς τους αγώνες ελπίζω πως θα ωριμάσουμε ακόμα περισσότερο όλοι μας, κόμματα και πολίτες και θα είμαστε έτοιμοι το φθινόπωρο για την ανάληψη της εξουσίας, γιατί το πολύ μέχρι τότε προβλέπω ότι θα αντέξει αυτή η κυβέρνηση και δε θα υπάρχει και το δίλημμα ψήφος ή μπάνιο :-) .
    Σακελλαρόπουλος Κώστας
    Απάντηση
  2. Ειλικρινά είναι άκρως εκνευριστικό να τα ρίχνουμε στον λαό. Ο λαός είναι μαλάκας, ο λαός δεν αντέχει περισσότερα και άλλες τέτοιες παπαρολογίες. Ο λαός ψήφισε με βάση αυτά που ξέρει και είχε μπροστά του. Τον πρόδωσαν όταν αυτός κινητοποιούταν με όρους εκατομμυρίων, τον έχωσαν στο γκιστάνι του κοινοβουλευτικού κρετινισμού και τον οδήγησαν σαν πρόβατο επί σφαγής στην κάλπη με την βοήθεια των ΜΜΕ. Θυμάστε όταν στις 12/2/2012 που ήταν η τελευταία μεγάλη αυθόρμητη λαϊκή κοσμοπλημμύρα, τι ζητούσε από τους εγκάθετους του κοινοβουλευτισμού; Να παραιτηθούν για να μην περάσει το μνημόνιο 2. Αν τότε τους εξαναγκάζαμε να παραιτηθούν, αν τότε οι δυνάμεις που βρίσκονταν στον δρόμο εγκατέλειπαν τον ιδεολογικό μιθριδατισμό τους και ενώνονταν, θα ήταν ίδιο το αποτέλεσμα των εκλογών; Και βέβαια όχι. Πέσαμε όλοι με τα μούτρα στο γαϊτανάκι του κοινοβουλευτικού κρετινισμού και τώρα ζητάμε τα ρέστα από τον κόσμο; Όταν εγκαταλείπεις την δουλειά οργάνωσης του κόσμου, αφύπνισης και ενημέρωσής του πόρτα-πόρτα, γειτονιά-γειτονιά, τότε είναι σίγουρο ότι θα κυριαρχήσουν τα ένστικτα κεκτημένης πολιτικής ταχύτητας και θα έχουμε τα αποτελέσματα αυτά.

    Όποιος λέει ότι για το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ φταίνε αυτοί που δεν τον ψήφισαν, τότε σκέφτεται με όρους κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Σε τι διαφέρει άλλωστε αυτή η λογική από την λογική Παπαρήγα; Τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ για να συγκινήσει και να τραβήξει στην κάλπη εκείνους που δεν πείθονταν από τα ήξεις-αφίξεις της ηγεσίας του; Απολύτως τίποτε. Από κι ως που έχει υποχρέωση ο ψηφοφόρος να ψηφίζει ένα κόμμα που δεν του λέει απολύτως τίποτε; Από που κι ως που θα πρέπει να λειτουργούμε πάντα με την λογική του μη χείρων βέλτιστο;
    Όσο για το τι θα συνέβαινε αν ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιρνε την κυβέρνηση κι αν θα γινόταν του Αλιέντε, κλπ., συγνώμη αλλά όλα αυτά είναι ανοησίες πρώτου μεγέθους. Ούτε βέβαια είναι σοβαρό επιχείρημα ότι τόσο άντεχε ο κόσμος. Ο κόσμος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κι αυτός που δεν ψήφισε, ήταν έτοιμος για πολλά περισσότερα. Στις προεκλογικές εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ένα ερώτημα κυριαρχούσε στα ακροατήριά του: έχετε έτοιμο Σχέδιο Β; Με άλλα λόγια ο κόσμος δεν μάσαγε από την τρομοκρατία. Το μόνο σίγουρο αποτέλεσμα αν ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιρνε κυβέρνηση είναι ότι θα ήταν αναγκασμένος να επιλέξει, με τον λαό ή με τους δυνάστες του. Και το σίγουρο είναι ότι δεν θα επέλεγαν όλοι της ηγεσίας του τον λαό. Αυτό όμως δεν θα δυσκόλευε τα πράγματα, αλλά θα τα διευκόλυνε, θα άνοιγε δρόμους ριζοσπαστικής διαφοροποίησης σ' ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Τίποτε απ' όλα αυτά δεν ήθελε η ηγεσία του.
    Τώρα κάποιοι λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει καλή αντιπολίτευση. Εγώ ρωτάω: πόσο θα στοιχίσει στον κόσμο η καλή του αντιπολίτευση; Πόσες αυτοκτονίες, πόσους λιμοκτονούντες, πόσους ανέργους, πόσους ξεκληρισμένους;
    Τέλος, το δικό μου καθήκον δεν το εξαντλώ στην κάλπη, ούτε ξυπνώ από τον πολιτικό λήθαργο κάθε φορά που χτυπά το καμπανάκι του κομματικού μηχανισμού. Τα διλλήματα ψήφος ή μπάνιο, στους ομοίους, φίλε, που ξέρουν να σκέφτονται μόνο με όρους κοινοβουλευτικού κρετινισμού. Ας έκανες εσύ και οι όμοιοί σου το 1/1000 της δουλειάς που κάνω εγώ στον κόσμο και τότε έλα να μου μιλήσεις. Το γεγονός ότι τόσο εγώ, όσο και το ΕΠΑΜ δεν θελήσαμε να πάμε κόντρα στην ελπίδα του λαού, κρατήσαμε πολύ χαμηλούς τόνους και προσφερθήκαμε να βοηθήσουμε, αυτό δεν σημαίνει πώς δεν ξέραμε τι σόι απατεώνες της πολιτικής διαθέτει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Η προδοσία της ελπίδας και της αντιμνημονιακής ψήφου ανήκει κατ' αποκλειστικότητα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα σ' εκείνους που τα έχουν κάνει πλακάκια με την ΕΕ και όχι στους ψηφοφόρους. Στο χέρι της ήταν να μιλήσει ανοιχτά, να καλέσει τους πάντες με ειλικρίνεια στον κοινό αγώνα και τότε τα εκλογικά ποσοστά θα έδειχναν μια άλλη δυναμική. Αντί γι' αυτό είχαμε την επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να λεηλατήσει την ψήφο του λαού προκειμένου να τα κονομήσει ο κομματικός μηχανισμός σαν αξιωματική αντιπολίτευση. Αλλά όπως λέει κι ο λαός μας, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.
    Απάντηση